ถ้าวันนี้ไม่รู้ เธอสำคัญมากแค่ไหน
ถ้าเธอไม่จากไป ถ้าไม่ได้ไปกับเขา
ถ้าฉันคนนี้ ยังเหลือใครใคร ตื่นขึ้นมาไม่เห็นความว่างเปล่า
ฉันคนนี้ ก็คงไม่ได้รู้ รู้ถึงความปวดใจ

ถ้าวันนั้นได้รู้ ถนอมเธอมากกว่าใคร
ถ้าฉันไม่จากไป ตัวเขาคงไม่เข้ามา
ถ้ารู้อย่างนี้ จะไม่มีวัน ปล่อยให้เธอไปโดยไม่ไขว่คว้า
รู้ก็สาย เมื่อไม่เหลือเธอนั้น.. อีกแล้ว

* จากนี้…ทุกครั้งฉันเห็นตัวเอง เงาในกระจกสะท้อนมา
ฉันก็เห็นเพียงคนโง่คนหนึ่ง ที่ควรต้องเจ็บอย่างนี้
ในแววตาคนในกระจก คอยซ้ำเติมใจทุกที
เจ็บสักทีก็ดี ก็สมที่ไม่เหลือใคร

ฉันทิ้งทุกทุกโอกาส ที่จะได้อยู่ข้างเธอ
ฉันทิ้งวันคืนที่ดี จะไปหาได้จากไหน
เพิ่งรู้ว่าผิด เพิ่งรู้ก็เจ็บ ยิ่งกว่าเสียใจ
คิดเสียดาย มันก็ยังสายไป..

......บางครั้งกำลังใจเล็กๆ จากคนที่เราไม่เคยต้องการ
ก็อาจทำให้หัวใจอบอุ่นขึ้นมาได้..ในจังหวะที่ชีวิตกำลังสิ้นหวัง
แม้ภายหลังชีวิตเริ่มมีความหวังไหม่ขึ้น เราก็อาจลืม
กำลังใจเล็ก ๆ ที่แสนจะยิ่งใหญ่นั้นไปจนสิ้น