ในทุกว้นนี้น้อยคนที่จะได้ทำตามใจชอบ บางคนหลบช่อนไม่ทำตามใจ ความรุ้สึก ของตนเอง
อาจเพราะมีอะไรเส้นบางๆขีดกั้นไว้..ภาระหน้าที่ สังคม แต่ทุกวันนี้ผมมีความสุขมากที่ได้ทำ ได้อยู่สถานที่ ที่ชอบ..ตื่นเช้ามาทำงานโดยรถไม่ติด อากาศบริสุทธิ์ ต้นไม้สีขียวๆรอบตัวมองไปสุดสายตาข้างหน้าก็เจอแต่ทะเล ข้างหลังก็เจอภูเขา ข้างๆๆก็มีแต่ต้นมะพร้าว มี่เสียงนกเป็นเสียงดนตรีบรรเลงสลับกับเสียงคลื่นที่ชัดเข้าหาฝั่งครั้งแล้วครั้งเล่า โดยที่ไม่เหน็ดเหนื่อยอย่างนี้หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าธรรมชาติ มอบสิ่งดีๆให้กับมนุษย์แต่อยุ่ที่เราจะรับและรักษาม้นไว้ให้นานเท่านานเหมือนคนพิเศษของเราที่เข้ามาและรักษาไว้ให้นาน หรือว่ารักไม่ครอบครอง